28|06|1917 - 08|03|1974
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Wim Sonneveld

De Bloemetjes Buiten

6 juli 1945
De bloemetjes buiten
Gezelschap: Wim Sonneveld’s Cabaret
Regie: Wim Sonneveld
Met: Kees Brusse, Truuk Doyer, Albert Mol, Eri Rouché, Wim Sonneveld, Sophie Stein, Conny Stuart en Wim de Soet & Wim de Vries (vleugel)

Wim Sonneveld: 'Toen de oorlog voorbij was, zijn we direct begonnen met De bloemetjes buiten te zetten. Overdag repetities. Broodmager als we waren, toch enthousiast en we werden gevoed door de centrale keuken naast het theater.' (uit: Sonneveld Souvenirs, VARA-radio, 31 december 1955)

In De bloemetjes buiten, waarmee het Sonneveldcabaret de bevrijding van Nederland viert, wordt nader ingegaan op een kwestie die vele kunstenaars bezig heeft gehouden: het doorspelen in de oorlog. Wim Sonneveld (W) speelt de rol van doorspelende artiest in deze door Hella Haasse geschreven dialoog. Hij krijgt tegenspel van een Verpleegster (V), voorstellende het Militair gezag:

(…)
W: Mijn naam is Sonneveld
V: Nooit van gehoord. Bent U een ex-onderduiker? Speelde U een rol in de illegaliteit?
W: N-nee. Dat niet bepaald.
V: Wat doet U hier dan?
W: Och - ik kwam zo maar -
V: Zomaar? Wat is dat voor een woord? Hebt U wel eens gehoord van politieke wilsvorming?
W: Pardon?
V: (wantrouwend) U bent toch geen collaborateur? Geen tekenaar? Geen profiteur? Geen …
W: Nee. Nee. Echt niet. Ik ben artiest.
V: Hebt U de Cultuurkamer afgewezen? Ja of nee?
W: Afgewezen? Er is nooit een aanzoek om me gedaan.
V: U draait er omheen, meneer. Weigerde U - of was U aangesloten?
W: Och juffrouw, met al die grote woorden en begrippen lijkt het zo ingewikkeld. Ik heb daar nooit zulke termen voor gebruikt. Ik heb altijd gewoon gedacht: ‘Als het publiek nog eens een ogenblik z’n misère van alledag - van bonnen en oorlog en concentratiekampen - vergeten kan, dan draagt het diezelfde misère de volgende dag een beetje gemakkelijker.’ Die twee dingen heb ik geprobeerd te combineren - Cultuurkamer of geen Cultuurkamer.
(…)

Het Sonneveldcabaret moet het in deze voorstelling zonder de medewerking van Lia Dorana stellen, omdat zij de overstap maakt naar de Bouwmeester Revue.

Lia Dorana: 'Wim vond het bespottelijk dat ik naar de revue in Carré ging. Maar ik zei: ‘Ik heb hier in het Leidschepleintheater op een heel klein toneel gestaan en ik wil nu vreselijk graag leren om op een groot toneel te staan. Én ik wil leren om in een lang gewaad van een waanzinnig hoge trap af te komen.’ Na deze argumenten had hij al gauw begrip voor mijn keuze, hoe jammer hij het ook vond om me te moeten missen. Maar in 1948 keerde ik weer bij hem terug.'

bron: Wim Sonneveld. De parel van het cabaret, Hilde Scholten (Terra Lannoo 2006)
 
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
 
Alleen in Wim Sonneveld
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020