28|06|1917 - 08|03|1974
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Wim Sonneveld

De Kleine Parade

16 oktober 1969
De Kleine Parade
Regie: Wim Sonneveld
Choreografie: Lionel Blair
Met o.a.: Marjan Berk, Cor van den Brink, Martin Brozius, Corrie van Gorp, Margriet de Groot, Leen Jongewaard, John Koch, Karin Larsen, Joost Prinsen, Georgette Rejewsky, Els Ingeborg Smits en Elly Weller


Leen Jongewaard en Margriet de Groot in De Kleine Parade. Foto: NOS. Collectie Theater Instituut Nederland.

De wens van Wim Sonneveld om zelf een musical te produceren komt in 1969 uit als De Kleine Parade in première gaat. De door Sonneveld geregisseerde musical is gebaseerd op de boeken 'De Kleine Parade' en 'Intieme Revue', beide van Henriëtte van Eyk. De schrijfster van deze bestsellers, die het standverschil in de jaren dertig van de vorige eeuw tot onderwerp hebben, helpt zelf mee om de dialogen op papier te zetten. De liedteksten zijn van de hand van Friso Wiegersma en de muzikale ideeën van Sonneveld en Wiegersma worden verder uitgewerkt door Ruud Bos.

Corrie van Gorp: 'Op m’n verjaardag deed ik auditie voor De Kleine Parade. Ik wilde ‘I am jazzbaby’ doen, en de muziek daarvan had ik op een cassettebandje staan. Maar in het Nieuwe de la Mar Theater bleken ze alleen een bandrecorder te hebben. Omdat ik toch al op was van de zenuwen zei ik: ‘Ik ga wel weg, want dit wordt niks.’ Maar ik moest blijven en ze regelden een cassetterecorder voor me. Terwijl ik mijn nummer aan het zingen was, legde ik omstandig uit dat het eigenlijk boven op een piano uitgevoerd moest worden. Ik hoor Ruud Bos er nog om giechelen. Toen ik daarna ook nog eens de tekst van mijn monoloog kwijt was, wist ik dat mijn kansen verkeken waren. Dat gevoel werd versterkt doordat Wim aan me vroeg: ‘Denk je dat je geluid kunt geven? Want als de microfoon uitvalt, moet je natuurlijk ook achter in de zaal te horen zijn.’ Na zijn woorden: ‘Je hoort nog van ons’, ben ik naar huis gegaan. Daar was ik nog geen kwartier of ik hoorde al dat ik was aangenomen. Mijn verjaardag kon dus niet meer stuk.'

Elly Weller: 'Wim had eigenlijk Paul Deen gevraagd voor de rol van Gravin Knal van Hoevelaken, hij wilde namelijk een flinke mannenstem voor die vrouw. Paul durfde het op het laatste moment toch niet aan en daarom werd ik gecontracteerd. Ik had lang niet met Wim gewerkt, maar hij deed alsof ik gisteren nog meegespeeld had en haalde me binnen als een ster. Na onze vele repetities kreeg ik een briefje van Wim, waarin hij schreef dat ik het hem maar niet moest kwalijk nemen, maar dat hij niet meer naar de voorstelling kon kijken. Hij zag telkens dezelfde dingen die niet helemaal goed gingen. Net als Cees Laseur al eens gedaan had, zei hij: ‘Als ik me er nou mee bemoei, dan kan het misschien nog 10% beter worden. Dat laat ik dan maar lopen.’

bron: Wim Sonneveld. De parel van het cabaret, Hilde Scholten (Terra Lannoo 2006)
 
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
 
Alleen in Wim Sonneveld
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020