28|06|1917 - 08|03|1974
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Wim Sonneveld

Op de Hollandse Toer

20 december 1973
Op de Hollandse Toer
Scenario: Alan Hackney
Productie: City Film, Wim Lindner
Regie: Harry Booth
Rol: Robbie van Henegouwen de Boer
Met o.a.: Adèle Bloemendaal en Joop Doderer

Op de Hollandse Toer is de komische film die Wim Sonneveld al tijden zo graag wil maken. Het is de bedoeling om de film, die als werktitel Rembrandt sliep hier meekrijgt, te baseren op de Franse komedie. Maar als de beoogde regisseur Robert Dhéry andere verplichtingen blijkt te hebben, kiest Sonneveld voor een Engelse aanpak, met Harry - On the buses - Booth als regisseur.


Wim Sonneveld met de medewerkers van Op de Hollandse Toer. Foto: Lood. Collectie Theater Instituut Nederland.

In een documentaire die Kees Brusse in 1971 over Sonneveld maakte zegt hij:

'Ik zou het liefst een film maken. Dat is het enige, dat ik nog echt heel graag zou willen. Een komische film. Dat zou ik het fijnste vinden van alles. Daar zou ik alles voor laten staan als er een goed scenario kwam. Daar zou ik mijn verdere leven mee kunnen vullen. Eens in het jaar, of eens in de twee jaar, zolang het kon, gewoon filmen en verder...' (geciteerd uit: Wim Sonneveld door Hubert Janssen, Apeldoorn 1975)

Sonneveld toont zich tijdens de opnamen echter al niet al te enthousiast over de film, maar als na de première de slechte kritieken over hem uitgestort worden, is hij ronduit ongelukkig. Als ‘de hetze’ hem te hevig wordt, neemt hij de pen op om de filmcritici in het weekblad Vrij Nederland van repliek te dienen. In zijn woede komt hij eerst tot een brief van twintig pagina’s. Een tweede, minder emotionele versie, beslaat dertien A4’tjes, maar uiteindelijk besluit Sonneveld een brief van slechts drie kantjes de deur uit te doen. Hierin beklaagt hij zich onder meer over het feit dat De Hollandse Toer als de flop van Sonneveld wordt gezien en niet als een misser van de scenarist of de regisseur.

In een brief aan Toon Hermans schrijft Sonneveld zijn frustratie over Op De Hollandse Toer van zich af: 'Het was mijn beurt. Telkens als ik iets anders doe, dan krijg ik rotkritieken. Voor My Fair Lady hadden ze voor mij geen goed woord over. De pantomime [We spelen pantomime, red.], De Kleine Parade, De film [Op de hollandse toer, red.], My Fair Lady zijn de grond ingestampt. Dat wil niet zeggen dat ik tevreden was. De laatste film van mij is geen meesterwerk, er zijn een hoop gemiste kansen. Maar je bent ook zo afhankelijk van een regisseur. Maar de film is absoluut niet zo slecht als men schreef. Er zitten twee of drie hele goede scènes in.

Ik zou het leuk vinden als je eens ging kijken, dan kunnen we er later eens over praten. Maar de geldschieters en ander tuig hebben me wel een oplazer gegeven en ik ben er zeer mistroostig onder. Ik zie mezelf niet en misschien nooit meer op het toneel. Ik ben erop uitgekeken en ik vind dat als je alles gehad hebt - succes, flops, geld - dan moet je iets anders gaan doen. Ik treed af en toe wel op, niet in series, en zelfs met nieuw repertoire heb ik na twee voorstellingen al het gevoel dat ik het al 10.000 keer heb gedaan.'

bron: Wim Sonneveld. De parel van het cabaret, Hilde Scholten (Terra Lannoo 2006)
 
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
 
Alleen in Wim Sonneveld
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020