28|06|1917 - 08|03|1974
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Wim Sonneveld

Een avond met Wim Sonneveld

1 januari 1964
Een avond met Wim Sonneveld
Gezelschap: Cabaret Wim Sonneveld
Regie: Wim Sonneveld
Met: Wim Sonneveld, Marijke (Ouwejan) Merckens, en Harry Bannink (piano en comboleider), Jan Blok (gitaar), Joop Korzelius (drums) en Cees Rosbergen (bas).

Wim Sonneveld viert zijn 25-jarig theaterjubileum met zijn eerste onemanshow, Een avond met Wim Sonneveld. Anders dan het woord oneman aangeeft, zal Sonneveld zich niet helemaal alleen op het toneel begeven. Hij kiest ervoor zich te laten seconderen door Riek Schagen en Marijke Merckens. Eerstgenoemde haakt tijdens de repetities af, zodat alleen Merckens overblijft.


Wim Sonneveld en Marijke Merckens in Een avond met Wim Sonneveld. Foto: Paul van den Bos. Collectie Theater Instituut Nederland.

Met Een avond met Wim Sonneveld laat de ‘amuseur’ zich ruim zevenhonderd keer van zijn meest gevarieerde kant zien: hij zingt, danst en speelt, en is charmant, verfijnd, artistiek, lyrisch, komisch, brutaal, ordinair en volks tegelijk. Het programma wordt meer dan enthousiast ontvangen, niet in de laatste plaats door nummers als ‘Mijn vader heeft er nooit iets van begrepen’, ‘Water bij de wijn’, ‘Annemarie’, ‘Ome Thijs’, ‘Ze kon het lonken niet laten’ (‘Nikkelen Nelis’), ‘Tearoom-tango’, ‘Croquetten’, ‘Margootje’, ‘Gerrit’, ‘Frater Venantius’ en ‘Ik zou nooit iets anders willen zijn’.


Wim Sonneveld als Frater Venantius in Een avond met Wim Sonneveld. Foto: J.P. de Waal. Collectie Theater Instituut Nederland.

De auteurs die hem mede naar deze grote hoogte stuwen zijn Simon Carmiggelt, Michel van der Plas, Annie M.G. Schmidt, Friso Wiegersma, en Jacques van Tol. De inbreng van Van Tol wordt lange tijd verzwegen, omdat hij in de Tweede Wereldoorlog een prominent medewerker was van het antisemitische radiocabaret van Paulus de Ruiter. Maar zoals vele artiesten met hem prefereert Sonneveld een goede tekst boven omzien in wrok. Hij bestelt ‘Ome Thijs’ bij Jacques van Tol en vraagt zijn hulp bij ‘Mijn vader heeft het nooit begrepen’ en ‘Ik zou nooit iets anders willen zijn’. Het komt hem daarbij goed uit dat de schrijver - tegen betaling - afstand doet van zijn rechten, zodat Sonneveld het intellectuele eigendom van Van Tol op zijn eigen naam kan zetten.

bron: Wim Sonneveld. De parel van het cabaret, Hilde Scholten (Terra Lannoo 2006)
 
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
Wim Sonneveld. Foto Jutka Rona.
 
Alleen in Wim Sonneveld
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020