17|06|1919 - 03|05|2009
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Ton Lutz

Annet Nieuwenhuijzen

Ton kon echt heel stout zijn!
Actrice Annet Nieuwenhuijzen vertelt over Met gesloten deuren, dat zij in 1976 bij het Publiekstheater speelde met Ann Hasekamp en Lutz zelf, die de voorstelling ook had geregisseerd:

‘Die drie mensen zitten voor eeuwig opgesloten in een denkbeeldige gevangenis, en ze kunnen er niet uit. Het was echt zo’n driehoek: Ann was gek op Ton, Ton was gek op mij en ik was gek op Ann – en ze krijgen mekaar nooit. Er stonden drie bankjes zonder leuningen op het toneel, Ann zat op een van die banken en volgde Ton met haar ogen. Ton en ik liepen om die bankjes heen in een cirkel: tegen elkaar in en dan kruisten we als we halverwege links en halverwege rechts waren – dat ging een hele tijd zo door. Dat was zó verdomde goed bedacht, want het gaf in één beweging precies aan wat er in dat stuk aan de hand was. Het had iets van beesten in een kooi, die iedere keer diezelfde rondte maken – iedere keer diezelfde rondte. Ik vond het fantastisch dat hij dat gevonden had. Grandioos!

‘Ton kon echt heel stout zijn! We speelden Met gesloten deuren ergens, in een niet zo’n erg belangrijke schouwburg, en op een gegeven moment liepen we dus die cirkel – waarbij Ton een groot gedeelte rug-zaal liep. Dan kruisten we elkaar rakelings en dan zei Ton heel zachtjes: “Magieeeee!” Bij de volgende ronde kwam hij weer aangelopen en begon hij weer met zijn: “Magie!” – omdat hij bij de eerste keer al zag dat ik daar om moest lachen. Die schooier! Later bedacht ik me dat hij waarschijnlijk ook nog meende wat hij zei, want het hád ook iets magisch. Maar hij zei het wel net op het moment dat hij rug-zaal liep en ik front-zaal...!’

Geciteerd uit: Ton Lutz. De toneelvader des vaderlands van Xandra Knebel (Theater Instituut Nederland 2007).
 
Ton Lutz, januari 2002. Foto Joost van den Broek.
Ton Lutz, januari 2002. Foto Joost van den Broek.
 
Alleen in Ton Lutz
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020