Het feest om een paar uur iemand anders te kunnen zijn.

Mary Dresselhuys samen met oudere zus Hettie.De ouders van Mary Dresselhuys begrepen niet dat hun dochter actrice wilden worden:

'Ze dachten thuis echt dat ik gek was geworden. Ik begreep mijn ouders best, ik begreep hen zelfs veel beter dan zij mij. Maar ik wist ontzettend goed waar ik aan begon. Ik wou spelen dat ik iemand anders was en ik wilde dat de toeschouwers dan ook geloofden dat ik iemand anders was. Dat vond ik ook zo fantastisch toen ik als klein meisje Het krekeltje achter de haard zag. Ondanks dat ik er niets van begreep, zag ik wat voor een feest het was om een paar uur een ander te mogen zijn, welke een betovering dat teweegbracht.'

'Het had niets te maken met dat ik ontevreden met mezelf was, of ongelukkig. Helemaal niet. Ik ontdekte plotseling dat je er als actrice iets extra's bij kreeg in het leven. Tegen mijn vriendinnetje op straat zei ik: 'Je moet nu tegen me zeggen dat ik Enny Vrede ben en vragen waar ik naartoe ga.' Dan antwoordde ik: 'Ik ga naar de repetitie van Het krekeltje achter de haard.' Ze begreep er natuurlijk niets van. Ik kon het haar ook niet uitleggen. Daarvoor was het allemaal te ingewikkeld. Maar ja, ik was toen pas elf, hoor.'

bron: HP/De Tijd, 11 april 1997