Wijnboer of Marie-Antoinette?

In 1947 leerde Wim Sonneveld en Friso Wiegersma elkaar kennen nadat Wiegersma zeven keer de voorstelling 't Is maar comedie heeft bezocht. Behalve een grote liefde vindt Sonneveld in Wiegersma ook een ontwerper voor de decors en kostuums van zijn shows. Vanaf 1962 schrijft Wiegersma ook liedteksten voor Sonneveld als 'Het dorp', 'Zij kon het lonken niet laten' en 'De zomer van 1910'.

Marie-Antoinette. Website: www.marie-antoinette-association.com 'Vanaf het moment dat we ons huis in Frankrijk kochten, was Wim daar rusteloos aan het zoeken naar van alles en nog wat. Hij ging olijven en wijn verbouwen. Dat hij ineens in de wijn ging, heeft me wel verbaasd. Hij vond het leuk om een beetje in de grond te wroeten, maar dit was iets heel anders. Hij dacht dat-ie de wijnbouw even gauw in een cursusje kon leren. Als ik daar mijn vraagtekens bij zette, reageerde hij altijd een beetje pissig. Een wijnboer die hij had ingehuurd, zei eens tegen Wim, toen hij zich elegant gekleed met strooien hoed op samen met hem liet fotograferen tussen de druivenranken: 'C'est un peu trop Marie-Antoinette.' Hij bedoelde: nu lijkt u wel erg op de koningin die in haar latere leven de landelijke eenvoud zocht en voor boerinnetje ging spelen.

Daar schrok Wim natuurlijk erg van. Hij dacht: ik? Marie-Antoinette? Boerinnetje spelen? Ben je nou helemaal! Ik ben een kerel, een wijnbouwer! Hij zag alleen het romantische landleven voor zich, maar dat is heel wat anders dan een boer die weet dat-ie met de klompen in de stront moet staan. Wim was veel te vluchtig voor het verbouwen van wijn. Hij wilde wijnranken planten, maar ook meteen kunnen oogsten. En bovendien was hij te veel entertainer om te stoppen met optreden.'

bron: Wim Sonneveld. De parel van het cabaret, Hilde Scholten (Terra Lannoo 2006)