Van Dantzig en Nurejev waren 25 jaar bevriend en werkten regelmatig samen. Ze waren niet altijd eens. Van Dantzig in een interview met De Volkskrant:

"Nurejev inspireerde mij als danser totaal niet. Hij kon niet kwetsbaar zijn op een podium. Rudolf weet hoe vreselijk ik dat schmieren van hem vond. Als ik daar iets van zei, antwoordde hij: ‘Ik ben een held en ik zal tot het eind vechten om in de ogen van het publiek een held te zijn.’

Confrontaties die geregeld eindigden met een ontploffende Nurejev:

‘Hij kon zo hard met deuren slaan, dat het stucwerk uit de muren vloog. Dan vertrok hij zonder iets te zeggen en kwam een uur later terug met de vraag in welk restaurant we gingen eten. De zin ‘Waar gaan we eten?’, was altijd de vredespijp."

Geciteerd uit: De Volkskrant, 17 januari 2008