'Kein tanzen, kein Mädchen und kein singen'

'We hadden matinees in het Centraal Theater, omdat we 's avonds niet meer over straat mochten, en dan bezorgde de brandweer ons vier autolampen op accu's, dat waren van die glazen accupotten, met dat gemene zuur erin, en die stonden dan op de ombouw en beschenen op die manier het toneel. De mensen kwamen allemaal met reisdekens en handschoenen aan, en bij wijze van applaus trappelden ze. Dat was een heel mooi geluid, herinner ik me nu, als een zaal begon te roffelen. Want klappen met handschoenen aan, dat klonk niet.'

'Dat Centraal Theater deed de moffen totaal niets. We hebben nooit één mof in de zaal gehad. Er kwamen er wel aan het loket, maar dan zei de bureaulist: Kein tanzen, kein Mädchen und kein singen, en dan waren ze al weer weg. We hebben wel een keer één avond een voorstelling moeten geven voor de NSB, maar dat hebben we geweigerd. Cees Laseur, mijn man toen, is naar Den Haag gegaan en heeft uitgelegd dat we dat vertikten. En dat had geen consequenties. Het is gewoon afgelast. De moffen vonden het ergens wel leuk, geloof ik, om de NSB'ers wat te verbieden.'

bron: Panorama, nr. 4-17