19 | 04 | 1925 - 17 | 7 | 2011
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Johnny Kraaijkamp

Film


Johnny Kraaijkamp en Derek de Lint in De aanslag (1986).
Johnny Kraaijkamp werkte mee aan een veertiental films. Hij is zeker niet tevreden over al zijn filmrollen. Ook het publiek kon niet alle films waarin hij speelde waarderen. Geen paniek en De vijf van de vierdaagse uit de jaren zeventig flopten. Zijn spel in latere films als De aanslag van Fons Rademakers en De wisselwachter van Jos Stelling werd echter door zowel de critici als het publiek zeer lovend ontvangen. Beide films werden in 1986 uitgebracht en op het Nederlands Filmfestival van dat jaar werden Kraaijkamps acteerprestaties beloond met een Gouden Kalf voor zijn rol in elk van de films.

Kraaijkamp heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat zijn hart bij het theater lag en niet bij fim. Desondanks heeft hij altijd veel bewondering voor bepaalde filmacteurs gehad:


Dustin Hoffman en Jon Voigt in Midnight Cowboy (1969)
"Het meeste heb ik geleerd van datgene waarvan ik dacht dat ik het niet zo goed kon. En dat was meestal bij filmacteurs die een rol zo begenadigd speelden dat ik dacht: Ik moet nog een zeer lange weg afleggen, wil ik dat ooit bereiken. Maar ik kom daar steeds dichterbij. Ik ga goed. M'n werk groeit. (...) Heb je de film Midnight Cowboy met Dustin Hoffman en Jon Voigt gezien? Wat mij mateloos kon ontroeren, is dat Hoffman, die weet dat hij gaat sterven, toch naar Florida wil. Dat hij van z'n vriend, die van hem is gaan houden omdat-ie zo'n schlemiel is, een gebloemd Hawaï-hemd aankrijgt. Een hemd om te huilen. Een feesthemd met geel en rood, en palmbomen. En hij zit daar, en hij lacht en huilt erbij. Daar bereiken die twee acteurs een diepte die onpeilbaar is. Die maken dat op dat moment mee. Die spelen dat zo echt dat mensen wie het zou overkomen, het niet beter zouden doen. Daar wordt de werkelijkheid van toneelspelen, van komediant zijn, getoond.

"Ik zie alleen maar die dode man met dat gebloemde hemd, die nooit heeft kunnen rennen over dat strand omdat hij kreupel is: dan ben ik geraakt. Dat kan me nu nog ontroeren. Guus Hermus maakte me attent op die film. Hij zei tegen me dat ie zo'n rare ervaring had gehad. Hij had moeten janken. Iets wat hem nooit overkwam. Ik huil hoogst zelden bij een film. Maar ik heb ook zitten janken, hoor." (geciteerd uit Panaroma, 16 december 1988)


Rijk de Gooyer en Johnny Kraaijkamp (1975)
In tegenstelling tot Rijk de Gooyer is het maken van films niet Kraaijkamps grootste liefde: "(...) Ik vind film afschuwelijk. Om zes uur staat er al een auto voor je deur, dus je bent slaperig en knorrig. De catering gaat om acht uur open; vette lauwe tomatensoep en van die in elkaar gedrukte kadetjes waar een zooitje vette ham op wordt gegooid, en een bal gehakt, waar men 's morgens gretig zijn tanden in zet. Ik zit dat dan te bekijken en denk (fluistert): 'Wat een ellènde is dit.'

"Dan staat de vrijwillige brandweer van Lutjebroek op je donder te spuiten, want je moet flink natregenen, maar het is droog. (immiteert opnameleider) 'Ja, jongens, dat water wordt ijs! Haal die pegels van die hoed van Johnny, jongens! Die hoed van Johnny moet maar àf!' 'Ja, maar dan krijg ik die pegels op m'n harses!' 'Oké, dan maar op je kop John, het spijt me!' Dat is allemaal film.

"Of je moet van dat brandende dak afspringen. Dat doet dan wel ene meneer Gerstenbrink voor je, maar jij moet toch even in dat brandende gootje lopen. 'We moeten tòch een shot van je in die vlammen hebben, John!' Ik heb hoogtevrees èn ik ben bang voor vuur. Dan sta je daar. Ràmpen! Rijk vind dat allemaal prachtig. Ik vind het verschrìkkelijk. Het fantastische van toneel vind ik, dat je zo'n rol èlke avond beter kan gaan spelen. Bij film blijft alles op die set liggen." (geciteerd uit Haagse Post, 23 juni 1984)

Hieronder vindt u een overzicht van de films waarin Johnny Kraaijkamp sr. speelde:
 
John Kraaykamp sr.
John Kraaykamp sr.
 
Alleen in Johnny Kraaijkamp
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020