Na twee jaar MULO en een MTS-diploma van de ambachtsschool realiseert Feike Boschma zich tijdens de hongerwinter op zolder van zijn ouderlijk huis dat hij na de oorlog poppenspeler wil worden.
Altijd zoekend naar de essentie van beweging, de werking van materialen en het gebruik van kleuren liet Boschma zich inspireren door andere kunstdisciplines.