5 | 9 | 1913 - 22 | 8 | 2010
Een leven lang theater Theaterencyclopedie Conny Stuart

Volgens Leen Jongewaard

Een hand op mijn schouder
Portret Leen Jongewaard
Portret Leen Jongewaard.
“Ik heb Conny leren kennen bij De wilde vaart, een radioserie van Jelle de Vries. Ik was toen al een jaar of negen bij het toneel, maar had nog nauwelijks bekendheid. Alles was nieuw voor me. En iemand als Conny adoreerde ik gewoon. Daarom was ik ook doodzenuwachtig toen ik een keer in die uitzending een tekst samen met haar moest doen. Wekenlang had ik er thuis aan gerepeteerd, maar op de zondagmiddag van de uitzending stond ik te trillen op mijn benen. Alles was live, dus er mocht niets misgaan. En terwijl ik daar stond voelde ik me weer die kleine jongen uit de Jordaan, die in 1946 stomtoevallig kennis maakte met het beroepstheater en daar Conny Stuart en Wim Sonneveld zag spelen. En Conny voelde dat aan me. Ze had onmiddelijk door wat er in me omging en als ik nu nog aan terugdenk ontroert het me weer. We stonden naast elkaar bij de microfoon, allebei een blaadje met de tekst in onze hand. Maar tijdens het zingen legde ze heel voorzichtig haar hand op mijn schouder. En zodra ze dat had gedaan, liepen alle zenuwen uit me weg.”

“Conny was het ook die tegen Annie Schmidt heeft gezegd, dat ze voor die rol in Heerlijk duurt het langst eens aan mij moest denken. Dat betekende mijn grote doorbraak. En terwijl ze mij zag optreden, voelde je aan haar, dat ze het heerlijk vond dat ik zo’n succes had. Dat zie je maar weinig in dit vak. Ze stond daar echt met glimmende ogen, tussen de coulissen te kijken, omdat het zo lekker ging.”

Geciteerd uit: Conny Stuart: een theaterleven, Joop Bromet (1975, A.W. Bruna & Zoon)
 
Foto: Fotostudio Lemaire. Collectie: Theater Instituut Nederland.
Foto: Fotostudio Lemaire. Collectie: Theater Instituut Nederland.
 
Alleen in Conny Stuart
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020